Tem 23 2007
Gönül
Gönlüm derin ve sessiz bir denizde
Yıldızlaşan ufuktaki mavi izde
Gönlün serin ve sakin ikliminde
Yürürüm hayretle esrar aleminde
Sabr tokmağıyla ağlayarak derinden
Girdim içeri harem dairelerinden
Sinemde açtığım pencere gözüyle
Gördüm düşüncelerin en özlüsüyle
Şahane bir diyar berisinde surlar
Akıyor ebedlere kadar çağlayanlar
Ne zaman geçer ne de mekan bunaltır
Ruhun bu hali sonsuzluğu daraltır
Yalçın yamaçların zümrüt teninde
Bülbül şakımasının hoş eşliğinde
Tuğba gibi semaya kok salmıştı bir ağaç
Sunuyordu meyve yerine sevgi adli bir taç…